Faculty of Law, Political Science and History, Yazd University, Iran, Yazd
Abstract
The law system of water, which in the past was based on customary rules based on private ownership and management of water resources, with its mechanized and uncontrolled exploitation during the last hundred years, has given way to the centralized system of ownership and management of the public sector. Relentless competition from exploiters has been effective but has not led to a reduction in consumption and the rescue of groundwater aquifers. Therefore, the study of the legal system governing water resources in terms of principles, structure, functions and its effects following a review of the relevant laws and regulations in a descriptive-analytical manner and using documentary study tools can lead to pathology of legal governance of water resources. And then, by strengthening the principles and general structure of water legal governance and resolving conflicts of laws, help solutions to improve the legal system governing water and, consequently, the optimal use of this vital resource.
آگاه، مهدی و مریم حسنی سعدی؛ قانون آب در فلات ایران؛ تهران: اندیشکده تدبیر آب ایران، 1394.
آگاه، مهدی؛ «گذر از فرهنگ تولید و مالکیت ایرانی به راه رشد غیرسرمایه داری»، انجمن پسته ایران؛ مندرج در: http://iranpistachio.org/fa/articles/omumi/ 2081-q-q، تاریخ مراجعه: 17/3/ 1401.
بدیسار، ناصرالدین و محمدصادق احمدی؛ حقوق حاکم بر آب در بستر حقوق عمومی ایران؛ تهران: نشر میزان، 1396.
جعفری ندوشن، علیاکبر و ابوالفضل شاهین؛ «نظام حقوقی حاکم بر مالکیت آب با نگاهی به حقوق فرانسه و امریکا»، مجله تحقیقات منابع آب؛ ش4، زمستان 1398، ص282ـ298.
حسینی سیستانی، سیدعلی؛ منهاجالصالحین؛ ج2، چ5، قم: دفتر معظم له، 1417ق.
دفتر برنامهریزی کلان آب و آبفای وزارت نیرو؛ بررسی تحولات دکترینها و رویکردهای حاکم بر تدوین قوانین آب در ایران و جهان؛ تهران: انتشارات عطر یاس، 1399.
رشیدی، حمید؛ قانون توزیع عادلانه آب در آیینه حقوق ایران؛ ج1، تهران: نشر دادگستر، 1382.
رهایی، سعید و فرزانه ماهمنیر؛ «تأثیر احراز در مالکیت آب از نگاه فقه امامیه باتوجه به حقوق و واقعیتهای معاصر»، مجله حقوق تطبیقی؛ ش1، بهار 1399، ص235ـ266.
سرمد، مرتضی؛ حقوق آب؛ ج1 و 3، تهران: چاپخانه کیهان، 1353.
سعدی، حسینعلی؛ انفال در عصر غیبت؛ تهران: انتشارات دانشگاه امام صادق، 1399.
شرکت مدیریت منابع آب ایران؛ گزارش سیر تاریخی تغییرات در قوانین آب ایران و آثار وارده بر منابع آب؛ تهران: معاونت حفاظت و بهرهبرداری دفتر حفاظت و بهرهبرداری منابع آب و امور مشترکین، 1383.
شیلتون، دینا و الکساندر کیس؛ کتابچه حقوق قضایی محیط زیست؛ ترجمه محسن عبداللهی؛ تهران: انتشارات خرسندی، 1389.
کاتوزیان، ناصر؛ اموال و مالکیت؛ چ6، تهران: نشر میزان، 1382.
مدنیان، غلامرضا و احمد هنری لطیفپور؛ نظام حقوقی حاکم بر بهرهبرداری از منابع آب شیرین ـ مطالعه تطبیقی حقوق آب در ایران و ایالات متحده امریکا؛ تهران: انتشارات داد و دانش، 1396.
منتظری نجفآبادی، حسینعلی؛ رساله استفتائات؛ ج2، قم: نشر تفکر، 1373
نوروزی، قدرتالله؛ «تأملی بر چالشهای حقوقی مالکیت آب در حوضه زایندهرود ازمنظر حقوق عمومی»، مطالعات حقوق عمومی؛ ش4، زمستان 1397، ص867ـ886.
Getchas,D, Water Law: An overview, The National Agricutural Law Center.
Katouzian, M. A, “Land Reform in Iran a Case Study in the Political Economy of Social Engineering’, the journal of peasant Studies 1 (2).1974.
Nabavi, E, (Ground) Water Governance and Legal Development in Iran, 1906–2016, Middle East Law and Governance, 9 (1) , 43-70. doi: https: //doi. org/10. 1163/18763375-00901005, 2017.
Nikravesh, Mojtaba; ardakanian, Reza; and H. Alemohmmad, Sayed, “Institutional Capacity Development of Water Resources Management in Iran, iN Capacity Development for Improved Water Management, ed. M W Blokland et al, London: CRC Press,2009.
