Islamic Law

Islamic Law

Dissolution of the basic contract and its effect on the collateral contracts

Document Type : Original Article

Authors
1 tarbiat modares
2 TMU
3 shahid beheshti university
Abstract
In order to ensure and facilitate the collection of debts that arising out of contractual or non-contractual relationships, contracts have been accepted by legal systems that can be named under the collateral contract title. Given that these categories of contracts often are based on a basic contract, they are also considered as subordinate contracts. After the conclusion of the collateral contract, the basic contract may be dissolved for some reason; in these cases, it will be debatable how the dissolution of the basic contract has an effect on the collateral contracts. There is a difference of opinion among jurists in this regard. Some believe that collateral contracts follow from the basic contract at the stage of conclusion and remaining and some consider obedience to be limited to the stage of the conclusion. It seems impossible to comment absolutely in this regard. Accordingly, in the present paper, by separation the collateral contracts into two categories, "transitional" and "guaranteed", we examine the effect of the dissolution of the basic contract on them separately in order to explain the correct view according to the legislature's approach.
Keywords

Subjects


  1. احمدی، محمدرضا؛ حقوق تعهدات تبعی؛ چ1، تهران: نشر میزان، 1394.
  2. امامی، سیدحسن؛ حقوق مدنی؛ ج2، چ18، تهران: انتشارات اسلامیه، 1376.
  3. باریکلو، علی‌رضا؛ حقوق مدنی (7) عقود معیّن 2: عقود مشارکتی، توثیقی و غیرلازم؛ چ3، تهران: انتشارات مجد، 1394.
  4. باقری، احمد و محمدحسن جوادی؛ «ضمان درک»، مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی؛ ش1، بهار 1388، ص1ـ40.
  5. بیگدلی، سعید؛ «نقدی بر مادّه 733 قانون مدنی ایران (تأثیر بطلان یا اقاله و انفساخ بیع بر حواله ناشی از آن)»، فصلنامه حقوقی گواه؛ ش45، تابستان و پاییز 1384، ص3ـ 6.
  6. جعفری خسروآبادی، نصراله و پگاه سرمدی؛ «بررسی تأثیر تغییر تعهدات اصلی بر عقود تبعی»، فصلنامه پژوهش‌های فقه و حقوق اسلامی؛ ش33، پاییز 1392، ص55ـ78.
  7. جعفری لنگرودی، محمدجعفر؛ ترمینولوژی حقوق؛ چ21، تهران: کتابخانه گنج دانش، 1388.
  8. جعفری لنگرودی، محمدجعفر؛ عقد حواله؛ چ3، تهران: کتابخانه گنج دانش، 1390.
  9. جعفری لنگرودی، محمدجعفر؛ محشی قانون مدنی (علمی ـ تطبیقی ـ تاریخی)؛ چ5، تهران: کتابخانه گنج دانش، 1395.
  10. حسینی روحانی قمی، سیدصادق؛ فقه‌الصادق؛ ج20، چ1، قم: دارالکتاب ـ مدرسه امام صادق، 1412ق.
  11. حلّی (علامه حلّى)، حسن‌بن‌یوسف‌بن‌مطهر اسدى؛ تذکرةالفقهاء؛ ج14، قم: مؤسسه آل‌البیت، 1414ق.
  12. سبزوارى، سیدعبدالأعلى‌؛ مهذب‌الأحکام فی بیان الحلال والحرام؛ چ14، ج20، قم: مؤسسة المنار، 1413ق.
  13. صافی گلپایگانی، لطف‌الله؛ هدایةالعباد؛ ج2، قم: دارالقرآن الکریم، 1416ق.
  14. طباطبایی حائری، سیدمحمدمجاهد؛ کتاب المناهل؛ چ1، قم: مؤسسه آل‌البیت، [بی‌تا].
  15. طباطبایی یزدی، سیدمحمدکاظم؛ العروةالوثقى فیما تعم به‌البلوى (المحشی)؛ ج5، قم: دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1419ق.
  16. کاتوزیان، ناصر؛ حقوق مدنی: عقود اذنی ـ وثیقه‌های دین؛ ج4، چ5، تهران: شرکت سهامی انتشار، 1385.
  17. کاتوزیان، ناصر؛ قواعد عمومی قراردادها؛ ج5، چ2، تهران: شرکت انتشار با همکاری بهمن برنا، 1376.
  18. کاشانی، محمود؛ حقوق مدنی؛ قراردادهای ویژه؛ چ1، تهران: نشر میزان، 1388.
  19. کاظمی، محمود؛ «اثر انحلال قرارداد منشأ دین بر عقد حواله (گفتاری درباره مادّه 733 قانون مدنی»، فصلنامه مدرس علوم انسانی؛ ش70، زمستان 1389، ص143ـ165.
  20. کرکی، علی‌بن‌حسین عاملی؛ جامع‌المقاصد فی شرح‌القواعد؛ ج5، چ2، قم: مؤسسه آل‌البیت، 1414ق.
  21. مبین، حجت؛ «نظریه تضمین فعل ثالث در ماهیت ضمان عهده»، فصلنامه بلاغ مبین؛ ش16، 1387، ص3ـ26.
  22. مرعشی نجفی، سیدشهاب‌الدین؛ منهاج‌المؤمنین؛ ج2، قم: انتشارات کتابخانه آیت‌الله مرعشی نجفی، 1406ق.
  23. موسوی خویی، سیدابوالقاسم؛ مبانی العروةالوثقی؛ تقریر محمدتقی موسوی خویی؛ ج2، قم: منشورات مدرسه دارالعلم ـ لطفی، 1409ق.
  24. موسوی خویی، سیدابوالقاسم؛ موسوعة الأمام الخوئی؛ تقریر سیدمحمدتقی موسوی خویى؛ ج31، قم: مؤسسة إحیاء آثار الإمام الخوئی، 1418ق.
  25. نجفی، محمدحسن؛ جواهرالکلام فی شرح شرائع‌الإسلام؛ ج26، چ7، بیروت: دار إحیاء التراث‌العربی، 1404ق.
  26. نیکوند، شکرالله؛ حقوق مدنی 7 (ودیعه، وکالت، ضمان، حواله، کفالت و رهن)؛ چ1، تهران: انتشارات مجد، 1392.