خانواده از نگاه اسلام دارای جایگاه ویژهای است که مراقبت و هدایت آن به جایگاه واقعی و متعالی خود، همواره مورد توجه آموزههای دینی بوده است؛ ازاینرو، تحکیم خانواده و حفظ خانواده از آسیبها به ویژه روابط زوجین ، از اولویتهای اسلام است. یکی از راههای مراقبت از کانون خانواده و دور داشت روابط زوجین از آسیبها، قاعده فقهی«حریم حمی»است. مقصود از این قاعده، حریمسازی برای امور مهم و خطرخیز، جهت مراقبت هرچه بیشتر از نقطه کانونی است. این قاعده ریشه در سیره عقلا، آیات و روایات دارد. این قاعده را میتوان برای مراقبت هرچه بیشتر از کانون خانواده که موضوع پر اهمیتی نزد شارع است ، به کار گرفت. شارع با تعبیه لایههای حفاظتی و کمربندیهای امنیتی، تلاش میکند این کانون مقدس را محافظت نماید. در بخش برون از محیط خانواده، دستورهایی مانند رعایت حجاب، دوری از اختلاط با نامحرمان، دوری از نگاههای هرزه و شهوتآلود، اجتناب از خلوت با نامحرمان و مانند آن حریمهایی هستند که برای مراقبت هرچه بیشتر از کانون مهم و ارزشمند خانواده برای زنان و مردان مقرر شده است. هر چند برخی از این فرمانها، مخاطب ویژهاش زنان هستند؛ چرا که آسیبدیدگی آنان از این ولنگاریها بیش از مردان خواهد بود. پژوهش حاضر باروش توصیفی-تحلیلی به پردازش اطلاعات قرآنی_روایی، با هدف دسترسی به راهکارهای مراقبت از خانواده از طریق قاعده حریم حمی میپردازد.
آذربایجانی، مسعود و دیگران؛ روانشناسی اجتماعی با نگرش به منابع اسلامی؛ تهران: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه و سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاهها، ۱۳۸۲.
