Islamic Law

Islamic Law

discretional procedure in Iran and United States

Document Type : Original Article

Authors
Mahdy sheidaeian 1
amirhossein bahiraee 2
1 Assistant Professor, Tehran University, Faculty of Law Campus Farabi, Iran
2 d
Abstract
The discretional procedure is a kind of criminal procedure, in which the enforcement of law is given to the executor. This theory is currently being implemented in some states of the United States, but the roots of this type of proceedings are available in Islamic jurisprudence, and it is based on the principle that says The punishment is according to the judge's opinion. This rule confers the judge, punishment and its limits with some general and very restrictive rules, such as "Al-Tazir Dun Al-Hadh", based on the pragmatism and effectiveness of punishment.

In Iran, a gudge is considered to have a narrow legal discretion that it is required to make a decision in that area in which judges are sometimes required to vote for a violation of their beliefs and consciences and even justice,because the law does not allow them to be flexible. In the jurisprudential theory, the judge in each case decide proper punishment, in the light of all the conditions. In the US judiciary, the judge is not completely reinstated, and a series of local and regional guidelines for determining the punishment for a judge is considered in conjunction with the law to mediate in both ways. In this article, it is tried to examine the necessity of returning to a judicial rather than legal disretion judicial using the experience of this American theory, by examining the discretional judgment theory and its dimensions through the library method.
Keywords
discretional procedure
discretion
Pragmatism
individualization of punishment

Subjects

  1. اردبیلى، سیدعبدالکریم؛ فقه الحدود والتعزیرات؛ ج1، چ2، محل نشر:قم، مؤسسة النشر لجامعة المفیدŠ، 1427ق.
  2. آشوری، محمد و جعفر موحدی؛ «طریقیت یا موضوعیت روش دادرسی مطالعه تطبیقی در فقه امامیه»، پژوهش حقوق کیفری؛ ش16، پاییز 1395، ص95ـ115.
  3. امامی، امید؛ «مکتب تحققی و نقش این مکتب در تحولات جرم‌شناسی (رؤیای بازپروری)»، فصلنامه الکترونیکی پژوهش‌های حقوقی قانون یار؛ ش1، بهار 1397، ص8-15.
  4. امامی، محمد؛ «مصلحت‌گرایی در دادرسی‌های جزایی»، حقوقی دادگستری؛ ش23، تابستان 1377، ص57ـ96.
  5. حاجی‌ده‌آبادی، محمدعلی و محمد قادری‌نیا؛ «مبانی، آثار و چالش‌های حق مجرم در تعیین سرنوشت خویش در دعوای کیفری»، حقوق اسلامی؛ ش51، زمستان 1395، ص71ـ102.
  6. خمینى، سیدروح‌الله؛ استفتائات؛ ج3، چ5، محل نشر: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1422ق.
  7. رستمی نجف‌آبادی، حامد؛ «بررسی قواعد فقهی تعزیرات»، مطالعات تقریبی مذاهب اسلامی؛ ش23، بهار 1390، ص17ـ26.
  8. رستمی، هادی و واحد سلیمی؛ «رویکرد فایده‌گرایانه به مجازات در پرتو نظریه بنتام»، پژوهش‌های حقوق کیفری؛ ش1، زمستان 1394، ص137ـ157.
  9. روستاخیز، بهروز و عطیه آذرشب؛ «تأملی بر رهیافت تفهمی ـ تفسیری در روش‌شناسی انسان‌شناختی»، آفاق علوم انسانی؛ ش2، خرداد 1396، ص7ـ69.
  10. زند رضوی، سیامک و سیمین فروغ‌زاده؛ «سیمای جنسیت زن و مرد در قوانین خانواده و مجازات اسلامی»، علوم اجتماعی؛ ش6، تابستان، پاییز و زمستان 1384، ص8ـ61.
  11. سلمانی، ایمان؛ «مقایسه ادله کیفری در تعقیب جرم در حقوق ایران و فرانسه»، مطالعات علوم سیاسی، حقوق و فقه؛ ش3، پاییز 1396، ص140ـ148.
  12. صادق‌منش، جعفر؛ «اختیارات قاضی در فرایند کیفری در حقوق اسلام و ایران»، دادرسی؛ ش31، فروردین و اردیبهشت 1381، ص5ـ50.
  13. صافی گلپایگانى، لطف‌الله؛ التعزیر (أحکامه و حدوده)؛ قم: مؤسسه فرهنگی و اطلاع‌رسانی تبیان، 1393.
  14. طوسی، ابوجعفر؛ الخلاف؛ ج5، قم: دفتر انتشارات اسلامی، 1407ق.
  15. طوسی، ابوجعفر؛ المبسوط فی فقه‌الإمامیة؛ چ3، تهران: المکتبة المرتضویة لإحیاء آثار الجعفریه، 1387.
  16. قهرمانی، نصرالله؛ «مسئولیت‌های قاضی»، کانون وکلا؛ ش131، تابستان 1354، ص166ـ175.
  17. کلینی، ابوجعفر؛ اصول کافی؛ ج2، چ5، تهران: دارالکتب الإسلامیه، 1407ق.
  18. محقق داماد، سیدمصطفی؛ «قاعده قبح عقاب بلابیان و مقایسه آن با اصل قانونی‌بودن مجازات»، قضاوت؛ ش52، مرداد و شهریور 1387، ص53ـ56.
  19. محقق داماد، سیدمصطفی؛ قواعد فقه (بخش جزایی)؛ چ31، تهران: مرکز نشر علوم اسلامی، 1393.
  20. مظلومان، رضا؛ «داوری درباره بزهکار بدون شناخت او بی‌عدالتی است، گشودن پرونده شخصیت برای بزهکار ضروری است»، کانون وکلا؛ ش126، بهار 1353، ص56ـ61.
  21. مهرپور، حسین؛ «سرگذشت تعزیرات (نگرشی بر سیر قانونگذرای تعزیرات در جمهوری اسلامی ایران)»، کانون وکلا؛ ش148 و 149، پاییز و زمستان 1368، ص9ـ68.
  22. نجفی سنگ‌نیشتی، مائده؛ «اصل فردی‌کردن مجازات‌ها در حقوق کیفری ایران»، دانشگاه مازندران؛ 1395، ص13-26.
  23. هافمن، دنیس؛ قضاوت امریکایی؛ ترجمه عمادالدین باقی و محمدحسین باقی؛ تهران، نشر سرایی، 1382.
  24. الهام، غلامحسین؛ «اعتماد به قاضی (تحلیل مادّه 728 قانون مجازات اسلامی بر مبنای نظریات فقهی شورای نگهبان)»، دیدگاه‌های حقوق قضایی؛ ش57، بهار 1391، ص4ـ25.
  25. هداوند، مهدی؛ حقوق اداری تطبیقی؛ ج1، چ5، تهران: سمت، 1395.
  26. هداوند، مهدی؛ حقوق اداری تطبیقی؛ ج2، چ5، تهران: سمت، 1395.
  27. یزدیان جعفری، جعفر؛ «اصل فردی‌کردن مجازات‌ها؛ تبعیضی فاحش یا عدالتی عادلانه‌تر»، حقوق اسلامی؛ ش11، زمستان 1385، ص41ـ61.
  28. Bois, Pedain, Antje Du; In defence of subtantial sentencing discretion, Criminal Law Forum , 2017.
  29. Gershman, Bennet L; A Moral Standard for the Prosecutor's Exercise of the Charging Discretion, Pace University, 1993.
  30. Kessler and Morrison; The role of discretion in the criminal justice system , Stanford University, 1993.
  31. Miller, J. Langley; A study of criminal justice discretion, Purdue University, Journal of Criminal Justice February 1994.
  32. Peter W. Low; Reform of the sentencing process, Cambridge Law Journa, 1971.
  33. Stephen J. Schulhofer; Criminal justice discretion as a regulatory system, Chicago Press for The University of Chicago, 1988.
  34. Stith, kate; Fear of Discretion, Yale Law School, 1998.

Thomas II , George C, Discretion and Criminal Law: The Good, The Bad and the Mundane, Rutgers Law School, 2005