مقاله حاضر در صدد بررسی این موضوع است که آیا حکم به مجازات قتل ساب النبی به علت ارتداد ساب است و یا آنکه حد سب النبی جرم حدی مستقلی است و مجازات آن منوط به اثبات ارتداد نیست. بسیاری از فقهای شیعه بر این باورند که مجازات سب حدی از حدود الهی است و حکم به قتل ساب نیز به دلیلی غیر از ارتداد ساب می باشد، در حالی که بر اساس دیدگاه فقهی برخی از فقها ی دیگر مجازات سب به علت خروج فرد ساب از دین است که منجر به صدور حکم به ارتداد وی میشود. در این میان برخی از فقها نیز دیدگاه میانهای را در پیش گرفته و معتقدند که میبایست با توجه به الفاظ بکار رفته از سوی ساب، قائل به تمیز شد. قانونگذار ایران در قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ دیدگاه نخست را انتخاب کرده است. این دیدگاه اگرچه از حیث فقهی پذیرفته شده است؛ لیکن به نظر میرسد پذیرش آن به صورت مطلق صحیح نبوده و از چند حیث محل ایراد است.
هاشمی، سیدحسین و رحمان صبوحی؛ «مستندات فقهی اصل قانونمندی و قضامندی در جرم سبّالنبی»، پژوهشنامه حقوق کیفری دانشگاه گیلان؛ ش15، بهار و تابستان 1386، صص:۱۶۳ـ۱۸۶.
