یکی از چالش‌های وضع قوانین ناظر به انتخابات مجلس شورای اسلامی، وضعیت تعارض‌منافع‌ای است که در نتیجه وحدت قانون‌گذار و مشمول قانون به وجود می‌آید؛ زیرا قاطبه نمایندگان هر دوره مجلس در انتخابات دوره بعد آن شرکت می‌کنند. در اینجا مدیریت تعارض منافع توسط نهادی مافوق مجلس، اهمیت بسیاری می‌یابد تا نمایندگان نتوانند منفعت خویش را بر منافع عمومی ترجیح دهند. در این پژوهش به روش توصیفی – تحلیلی، تغییرات قوانین مربوط به انتخابات مجلس شورای اسلامی پس از ابلاغ سیاست‌های کلی انتخابات از منظر مدیریت تعارض منافع مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌های پژوهش حاضر نشان می‌دهد که قانون‌گذار برای تحقق‌بخشیدن به احکام سیاست‌های کلی انتخابات، چندین مورد از نواقص و ایرادات قوانین انتخابات مجلس که یکی از دلایل وضع و عدم تغییر آن‌ها تعارض منافع بوده را لاجرم اصلاح کرده است؛ ازجمله اصلاحات مذکور می‌توان به استفاده تمامی نامزدها از امکانات عمومی برای تبلیغات و شفافیت منابع و هزینه‌کرد داوطلبان، اشاره کرد. این موارد تا پیش از اصلاح در ضمن به خطر انداختن سلامت و کیفیت انتخابات یا حقوق سایر داوطلبان، منجر به منفعت نمایندگان داوطلب می‌شد.