با پیشرفت روزافزون فناوری هوش مصنوعی، بحث پیرامون اعطای شخصیت حقوقی به ربات‌ها به یک موضوع جدی تبدیل شده است. این مقاله به بررسی امکان‌سنجی این موضوع از منظر اخلاق اسلامی می‌پردازددر اسلام، انسان به عنوان موجودی مختار و مسئول شناخته می‌شود وحقوق و تکالیف خاصی دارد.ربات‌های هوش مصنوعی، هرچند پیشرفته، فاقد این ویژگی‌های انسانی هستند.بنابراین، اعطای شخصیت حقوقی کامل به آنها باچالش‌های جدی اخلاقی و فقهی مواجه است. هدف این مطالعه بررسی برخی از مشکلاتی است که پیشرفت های تکنولوژی رباتیک به همراه داشته و خواهد داشت. به نظر می رسد در آینده نزدیک، تعامل انسان-ربات به سطحی خواهدرسید که قابل تمایز از روابط انسان-انسان نخواهد بود. علاوه بر این، در مواجهه با این فناوری هایی که هدف آنها فراتر رفتن اهوش انسانی است، تصور انسان در اسلام را آشکار می کند و چشم انداز متفاوتی برای آن ارائه می دهد با تاکید بر ضرورت آن، ارزش انسان بودن را برجسته می سازد. از دیدگاه اخلاق اسلامی،اعطای شخصیت حقوقی به ربات‌ها باید با دقت و احتیاط فراوان انجام شود. لازم است که ابتدا ابعاد مختلف این موضوع به طور کامل بررسی و تبیین شود و سپس با توجه به اصول و ارزش‌های اسلامی، تصمیم‌گیری شود.
به نظر می‌رسد که درحالحاضراعطای شخصیت حقوقی کامل به ربات‌ها امکان‌پذیر نیست. با این حال، با پیشرفت بیشتر فناوری و تغییر شرایط،ممکن است در آینده این موضوع دوباره مورد بررسی قرار گیرد.در این مقاله، ضمن بررسی دیدگاه‌های مختلف، تلاش می‌شود تا چارچوبی برای بحث در مورد این موضوع از منظر اخلاق اسلامی ارائه شود.