در صورتی که شرط ضمن عقد، بی فایده یا غیرمقدور و یا نامشروع باشد، شرط باطل بوده ولی عقد باطل نمیشود. منتهی در موردی که در ضمن عقد شرط شود که طرف قرارداد، موضوع و مورد عقد را در عمل حرام استفاده کند، در این صورت، به نظر میرسد چنین شرطی هم حرام بوده و هم باعث بطلان شرط می شود. ولی در خصوص باطل شدن عقد در این فرض، تردید وجود دارد. در این خصوص، جمعی از محققین بر این اعتقادند که هم شرط و هم عقد باطل بوده و در مقابل برخی بر این اعتقادند که در صورت اشتراط استفاده مورد عقد در حرام، صرفاً شرط باطل بوده ولی دلیلی بر باطل شدن عقد وجود ندارد. در پژوهش حاضر که مبتنی بر روش توصیفی ـ تحلیلی است این نتیجه به دست آمده است که در صورت اشتراط مصرف مورد عقد در عمل حرام، صرفاً شرط باطل است ولی خود عقد صحیح و نافذ است.
