دکتری فقه و حقوق خصوصی و استاد مدعو دانشگاه خوارزمی
چکیده
عقیده فقهای امامیه به انفتاح باب اجتهاد دارای آثار قابل توجهی می باشد، یکی از این آثار، اشتغال افراد متعدد در زمینه اجتهاد و صدور فتوا است. گاهی اوقات ممکن است افرادی که دعو تصدی حوزه اجتهاد و افتا را دارند در واقع دارای خبرویت کافی در این امر نبوده و فتاوی صادره از آنان موجبات زیان برای اشخاص را فراهم آورد. به نظر می رسد یکی از ابزارهایی که به وسیله آن می توان امر محتمل پیش گفته را کنترل کرد تعبیه نمودن «ضمان مفتی» می باشد که خود در منابع اربعه دارای مویدات بی شماری بوده و به واسطه بهره گیری از منابع به طور پراکنده در آرا و اندیشه های برخی از فقها بدان اشاره ای هرچند اندک شده است.نگارنده با بکارگیری روش تحقیق اثباتی و با رویکردی اثبات گرایانه به بررسی موضوع پرداخته و در صدد اثبات این امر بر آمده است و با در نظر گرفتن مبنای تقصیر و ابداع عبارت مفتی متعارف در راستای تبیین هر چه بیشتر ساز و کار اجرایی ضمان مفتی گام برداشته است.
گرجی، ابوالقاسم؛ مقالات حقوقی؛ ج2، تهران: انتشارات دانشگاه تهران، 1369.
مجلسی، محمدباقر؛ مرآةالعقول فی شرح أخبار آلالرسول؛ تصحیح علی آخوندی؛ ج24، چ6، تهران: انتشارات دارالکتب الإسلامیه، 1389.
محمدی ریشهری، محمد؛ میزانالحکمة؛ ج9، چ8، قم: نشر دارالحدیث، 1394.
مرتضوی، سیدضیاء؛ ماهیت فقهی دولت و ضمان اقدامات زیانبار آن؛ چ2، قم: انتشارات پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، 1396.
مشایخ، میلاد و غفور خوئینی؛ سه گفتار پیرامون مسئولیت ناشی از عیب تولید؛ تهران: انتشارات مخاطب، 1397.
مشایخ، میلاد، حسن بادینی و غفور خوئینی؛ «تبیین جایگاه حقوقی دفاع مربوط به خطر توسعه علم و فناوری ازمنظر حقوق تطبیقی، بههمراه تحلیل آن بر مبنای ایده کارایی»، پژوهشنامه حقوق اسلامی؛ ش52، زمستان 1399، ص371ـ394.
مشایخ، میلاد، مرتضی شهبازینیا و غفور خوئینی؛ «مسئولیت مدنی ناشی از عیب تولید با رویکردی بر تولید محصولات تراریخته»، مجلس و راهبرد؛ ش۹۲، زمستان 1396، ص۲۹ـ۵۶.