1
دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2
دانشجوی دانشگاه شهید مطهری
چکیده
عدول از فسخ قرارداد عبارت است از اینکه یکی از متعاقدین یا هر دو یا شخص ثالثی بعد از اینکه قرارداد را بهنحو تام فسخ کردهاند، با نادیدهگرفتن فسخ و رجوع به قرارداد، قرارداد را احیا میکنند و این در صورتی محقق می شود که فسخ به طرف قرارداد اعلام شده باشد. پژوهش حاضر با روش تحلیلی - توصیفی و با استناد به منابع کتابخانهای، بر آن است تا ضمن تحلیل مفهوم عدول از فسخ قرارداد، میزان اعتبار آن را ازنظر فقهی و حقوقی موردبررسی و مداقه قرار دهد. به نظر می رسد عدول از فسخ قرارداد با مبانی فقهی و حقوقی سازگاری ندارد. زوال حیات قرارداد، فقدان نصوص قانونی، أکل مال به باطل، قاعده الناس مسلطون علی الناس و اختلال نظام و قاعده لاحرج، ازجمله ادله ای هستند که عدول از فسخ قرارداد را در نظام فقهی و حقوقی ما ناممکن می سازد؛ مگر اینکه عدول از فسخ قرارداد در ضمن قرارداد شرط شده باشد.
المنصور، أنیس منصور و خالد رضوان السمامعه؛ «أحکام التجدید التلقائی لعقد الإیجار دراسة تحلیلیة تطبیقیة فی القانون الأردنی»، علوم الشریعة والقانون؛ ش1، 2015، ص147ـ161.
